Zanieczyszczenie światłem, inaczej zanieczyszczenie świetlne oznacza nadmierne oświetlenie nocne pochodzenia antropogenicznego. Jest skutkiem stosowania sztucznego oświetlenia i niesie określone negatywne konsekwencje dla środowiska naturalnego, głównie fauny i flory, ale także dla człowieka. Sztuczne światło nadmiernie emitowane do środowiska jest najczęściej spotykane w dużych aglomeracjach miejskich, szczególnie w krajach rozwiniętych, na przykład w Stanach Zjednoczonych i państwach Unii Europejskiej. Tego typu zjawisko znacząco utrudnia obserwacje nieba. Szacuje się, że w UE ok. 67% ludności mieszka na obszarach, w których nocne niebo nie jest ciemniejsze od księżyca.
Wpływ zanieczyszczenia świetlnego na faunę i florę jest istotny z uwagi na bezpośrednie oddziaływanie na tzw. zegar biologiczny. W przypadku roślin może powodować przedwczesne kwitnienie oraz zaburzenia okresu spoczynku zimowego. Dla zwierząt może oznaczać problemy w zakresie regulacji czynności fizjologicznych, orientacji w przestrzeni czy mieć negatywny wpływ na relacje z innymi osobnikami (również innych gatunków). To szczególny problem dla gatunków żerujących nocą. Obszary nadmiernie oświetlone są także przeszkodą dla ptaków wędrownych i nietoperzy.
Zanieczyszczenie światłem nie pozostaje bez wpływu na człowieka. Światło jest naturalnym czynnikiem regulującym między innymi poziom kortyzolu, czyli hormonu odpowiedzialnego za naszą dzienną aktywność i melatoniny, czyli hormonu snu. Pojawienie się sztucznego oświetlenia w porze gdy organizm przygotowuje się do wypoczynku, może zaburzać cały mechanizm, w konsekwencji czego pojawia się bezsenność. Ponadto, badania wskazują, że nadmierna ekspozycja na sztuczne światło sprzyja depresji. Tzw niebieskie sztuczne światło (o najkrótszej długości fali) ma negatywny wpływ na wzrok.
Do określenia stopnia zanieczyszczenia świetlnego na danym terenie stosuje się specjalne przyrządy do pomiaru natężenia światła czyli fotometry. Popularne są także oszacowania oparte na wskaźniku obserwowanej wielkości gwiazdowej najsłabszych widocznych gwiazd, liczby widocznych gołym okiem gwiazd albo 9-stopniowa skala Bortle’a.
Całkowita eliminacja sztucznego oświetlenia nocnego jest oczywiście niemożliwa. Istnieją jednak metody mądrego gospodarowania światłem. Ułatwić to może na przykład stosowanie odpowiednich opraw oświetleniowych, które zamiast emitować rozproszone we wszystkich kierunkach światło będą oświetlać jedynie konkretne miejsca. Kolejna możliwość to znaczące ograniczenie stosowania lamp świecących białym światłem o wysokim natężeniu. Popularne rozwiązanie to także czujniki ruchu. Wówczas światło pojawia się tylko wtedy kiedy jest naprawdę potrzebne.
