Pellet jest materiałem opałowym; paliwem stałym należącym do grupy biopaliw, który ma formę granulatu. Pierwszy raz pojawił się w 1993 roku. Uzyskuje się go ze sprasowanych pod wysokim ciśnieniem odpadów drzewnych: trocin, wiórów, zrębków, czasem również kory i słomy. Powstaje więc z biomasy. Odpady drzewne pochodzą z uprawianych specjalnie w tym celu roślin, ale niejednokrotnie są także produktami ubocznymi rolnictwa czy innych działań związanych z obróbką drzewną.
W przypadku pelletu drzewnego surowcem mogą być zarówno drzewa liściaste jak i iglaste, czasem stosuje się również drewno egzotyczne. Największą popularnością cieszy się jednak pellet wytwarzany z trocin drzew iglastych. Brak dodatku kory powoduje, że uzyskany pellet ma najwyższe parametry i właściwości.
Pellet jest rodzajem brykietu i ma postać granulatu. Ma on kształt kulek lub walców. Przeciętna średnica wynosi między 6 a 25 mm, a długość do kilku centymetrów. Wartość opałowa pelletu zależna jest od zastosowanego surowca, jest jednak niemal taka sama jak drewna. Charakteryzuje go niska wilgotność, po spaleniu pozostaje stosunkowo niewielka ilość popiołu. Powyższe cechy sprawiają, że pellet jest idealnym paliwem dla indywidualnych kotłów c.o. oraz kominków wyposażonych w zbiornik na pellety, dozownik i podajnik.
W zależności od przeznaczenia, pellet produkowany jest w kilku odmianach, które charakteryzują się różnym stopniem spalania. Innego używa się w elektrowni czy elektrociepłowni, a innego w gospodarstwach domowych.
Na terenie Europy, korzystanie z pelletu w dużej mierze zależne jest od regulacji rządowych. Na dużą skalę, w największych elektrowniach, z pelletu korzysta się w Belgii, Holandii i Wielkiej Brytanii. W Skandynawii oprócz elektrowni, pellet zasila prywatne gospodarstwa. Kraje takie jak Niemcy, Austria, Włochy czy Francji wykorzystują pellet w przemyśle. W Polsce roczne zużycie pelletu wynosi ok 1 mln ton.
